Godt nyttår!

Ein månad for sein tenkjer du? Å neida, 27. januar fekk eg enda ein ny mogelegheit til å setje meg nye uoppnåelege nyttårsforsett og å starte “new year, new me” sidan eg allereie hadde mislukkast med det meste 27 dagar inn i det nye året etter den gregorianske kalender. I høve kinesisk nyttår, som er den desidert størte feiringa til kinesarane gjennom året, fekk vi 10 dagar fri frå skulen og eg fekk mogelegheita til å utforske Kina.

Ferien starta med eit brak i Disney Resort Shanghai med nære og fjerne elevar frå skulen. Etter å ha budd i Kina i over 5 månadar trudde eg at eg hadde blitt vand med nokså folksame område, men dette var folksamt på eit heilt nytt nivå. Det at parken hadde 4 millionar besøkjande på 5 månadar trur eg fortel ein del. Trass 2 timar lange køar for ein vel 3-minutters karuselltur var dette heilt AMAZING (spesielt sidan det er lite som er så bra som Disney). I løpet av dagen filma eg ein del og så lagde eg og mine enorme movie maker-ferdigheiter ein liten video frå dagen. Du finn videoen på denne linken:

Etter ein dag i Disneyland reiste eg til ein vertsfamilie i Shanghai. Her fekk eg feire kinesisk nyttår på ekte tradisjonelt vis med dumpling, kinesisk nyttårsgalla på fjernsynet og familietreff. Nyttårsaftan tilbringde vi med kusina til mora i vertsfamilien og hennar ektemann, mor og 2 år gamle dotter. Etter ei natt med dei, reiste vi til andre sidan av Shanghai i leilegheita til vertsfamilien min. Dei var ein heilt alminneleg kinesisk familie med mor, far og éi dotter (på grunn av eittbarnspolitikken).

Å bu heilt åleine med ein ukjend familie i ei veke treng ikkje berre vere fantastisk. Eg blei dumpa rett inn i ein ukjend kultur midt i eit tid med mange tradisjonar. Til tider kunne eg vere forvirra, spesielt sidan engelsknivået deira ikkje nådde til å ha ein flytande samtale. Når det er sagt, var det veldig interessant å sjå korleis ein slik familie feirar denne høgtida. Dei tok meg i mot med opne armar og spanderte tradisjonsrik mat (frå alle dyr i alle former) på meg. I løpet av tida eg var der lærde eg å lage ekte kinesiske dumplings, bli kjend med Shanghai, lære enda meir kinesisk og eg fekk eit enda djupare innblikk i korleis den kinesiske kulturen er. Sjølv om ikkje veka sto heilt til forventingane mine, var læringsutbyttet til gjengjeld enormt.

-Malene

Siste helga i Kina

Etter fire månadar, tallause nye inntrykk, nye vener, ny mat, nye lukter og ny lærdom om verda rundt oss, er tida for å reise heim koma. Tida sidan august har vore litt av ei berg- og dalbane på dei fleste områder, men når eg vender nasa vestover fyrstekomande laurdag, kan eg sei eg er ferdig med 1/4 av tida mi på UWC. Det kjennest ut som eg nett har komt i gong med rutinane her samtidig som at det er veldig lenge sidan eg sat heime i stova og spekulerte på korleis denne tida skulle bli. Nokre forventingar har blitt oppfylt og vel så det, medan andre ting er på ikkje nokon måte slik eg førestilte meg det.

No rett før jul gjer alle seg klare til å reise tilbake til alle hjørna ein finn på kartet, arrangerer både skulen og vi elevane ulike aktivitetar for å introduserer jul til dei som ikkje er kjent med det frå før. Vi har også aktivitetar for å styrkje samhaldet på skulen, noko vi ser er veldig viktig sidan mange er stressa på grunn av akademisk press. I dag, for eksempel, lagde og åt heile etasjen min middag i lag. Der vart det servert alt frå bosniske bollar til ungarsk fiskesuppe til kinesiske nudlar og dumplings. I tillegg lagde eg lussekattar! Det er ingen tvil om at det er kjempekjekt å bli kjent med andre sin kultur, men det å introdusere tradisjonar frå sin kultur er kanskje minst like kjekt. Greit nok at dette er ein tradisjon frå Sverige, men dei fleste utanfor Europa differensierar ikkje mellom dei skandinaviske landa, Skandinavia er Skandinavia og Santa Lucia er trass alt ein tradisjon eg har vakse opp med i Noreg.Eg fortalde at vi kler oss i kvitt og syng songar i nabolaget kvar 13. desember og for nokre folk er dette noko av det raraste dei har høyrt. På den andre sida, synest eg nokre av tradisjonane deira er rare og morosame. Uansett så hadde vi ei fin tid i lag og så vil eg berre sei at eg elskar denne plassen her og det skjer alltid noko her som eg elskar.

 

Malene

POST!!!

Kosthaldet mitt her i Kina består for det meste av nudlar, dumplings (liknar litt på kjøtfylt pasta), ris, melon, sandwich, ris, yoghurt, toast, litt frukt og ris. Maten i kantina er for så vidt god og nokså internasjonal, men uansett vil ikkje ei slik kantine tilfredsstille alle sine ynskjer og mattradisjonar. Derfor var det som både jul og bursdag då eg såg at det låg ein raud norgespakke i postrommet i dag føremiddag og eg endeleg fekk ete ekte norsk mat gijen. Etter ei 5 vekers lang reise klarte pakken endeleg å finne vegen til Changshu. Eg hadde bedt mamma å sende meg brunost, knekkebrød, hårstrikk og nokre andre småting eg sakna frå Norge, og i tillegg hadde mamma laga til ein adventskalendar til meg! Til no, 3. desember, har eg fått havregraut, ein liten melkesjokolade og blomkålsuppe.

Tusen tusen tusen takk, mamma.

Malene

Kvardagsglimt

I går fekk alle teaterelevane her på skulen vite at vi skulle på obligatorisk teaterframsyning i Shanghai. Då var det ingenting anna å gjere enn å pakke med oss alle leksene våre og setje oss på bussen til Shanghai. Teaterstykket heitte “Illyria” og blei framført av IB-elevar ved WISS (Western International School of Shanghai). Stykket handla om krig og om kva krig gjer med menneska som blir påverka av krig på ulike måtar. Dette var veldig interessant sidan mange av elevane her på UWC har opplevd krig personleg. Det å kunne ha mogelegheita til å ha sike samtalar med personar som har opplevingar like det vi såg på scena i dag, er noko av dei mange tinga som gjer UWC så heilt unikt.

Malene

Project Week

Eg kan trygt sei at project week er eit av høgdepunkta i UWC-opplevinga. Project week (prosjektveke) er eit opplegg der elvar ved UWC skal reise til ein annan plass i verda for å gjere noko samfunnsnyttig, kreativt, sjølvutviklande eller aktivt, som vil sei omtrent kva som helst så lenge ein lærer noko av det. Korleis project week blir lagt opp er ganske forskjellig frå skule til skule, nokre skular lagar eit ferdig opplegg til elevane medan andre skular lar elevane lage eit eige opplegg. UWC Changshu hadde på førehand bestemt og organisert eit opplegg til alle forstudiumselevane og førsteklassingane på skulen. Vi vart delt inn i grupper på rundt 20 elevar og sende til ulike provinsar i Kina. Eg reiste til provinsen Hubei, ein av dei fattigaste provinsane i Kina.

turen.PNG

Ruta er ikkje heilt korrekt sidan vi tok tog mellom Suzhou (rett sør for UWC CSC) til Hubei, men ein ser kvar vi var i forhold til UWC CSC.

Opplegget skulen hadde laga til oss var eit tre dagers besøk til ein barneskule for å undervise, ein dag med fjelltur og ein dag med besøk til ein park, museum, konsert og shopping. Før denne prosjektveka hadde heile gruppa mi førebudd eit kulturelt innslag for å vise på skulen vi underviste på og vi hadde førebudd undervisningstimane.

Dag 1 – Reise

Etter 1 time buss, 5 timar tog og 2 nye timar i buss kom vi endeleg fram til eit særs flott hotell. Dei fleste av oss hadde førebudd seg på eit hostell, men det viste seg fort at dette var ikkje planen skulen hadde lagt for oss. Vi vart i stadenfor plassert på eit 5-stjerners hotell fordi det var den einaste overnattingsstaden i nærleiken som tok i mot utlendingar.

Dag 2, 3 og 4 – Undervisningsdagar

Desse tre dagane på Xishui SiYuan Experimental School vil eg seint gløyme. Utan tvil.

Vi fekk i løpet av desse tre dagane møte barneskuleelevar frå det underutvikla Kina. Xishui (uttalast sjisjuey) Experimental School er ein barne- og ungdomskule med 4000 elevar som vart grunnlagt av Hong Kong Aiyan Foundation i 2012. Noko av det eg beit meg merke i under opphaldet på denne skulen var kor fascinerte elevane var over at vi var utlenningar. Det høyrest ein smule rart ut, men når elevane såg oss måpte det, dei peika og dei følgde oss med blikket til dei på lag gjekk i noko eller nokon. Mange av desse borna har aldri sett ein levande person som ikkje er kinesisk. Dette var også grunnen til at dei spurde om å få autograf, ta bilete med oss og ga oss gåver. Den eksakte grunnen til at dette var måten dei reagerte på veit eg ikkje, men berre det faktum at dei behandla oss internasjonale elevar så annleis enn dei kinesiske elevane som også går på UWC CSC var interessant.

I løpet av dagane vi hadde saman med dei kinesiske elevane lærde eg endelaust mykje om det kinesiske skulesystemet, kinesisk kultur og om den kinesiske befolkinga. Di meir eg lære om dette landet di meir forstår eg kor ulikt det er i forhold til Noreg. Eg synest også det er særs viktig å forstå den kinesiske kulturen, først og fremst fordi eg bur i dette landet men også fordi eg då kan lettare forstå bakgrunnen til dei kinesiske elevane på UWC CSC sidan dei utgjer 52% av studentsamfunnet her.

Det var mellom 50 og 70 elevar i kvar klasse sjølv om klasseromma var på størelse med klasseromma eg er vand med frå norsk skule med 20 elevar i. Mange av elevane som gjekk i 7., 8. og 9. klasse budde på skulen på seksmannrom der (som dykk kan sjå på bileta under) bar sanitæranlegget preg av at dette var ein skule som ikkje ikkje kunne gje så mange ekstra goder enn høgst nødvendig til elevane. Når det er sagt var elevane likevel så strålande blide og trass eit ganske lavt nivå i engelsk klarte vi å kommunisere saman på ein eller annan måte. Eg vart ikkje personleg kjend med nokon av dei 4000 elevane, men då eg reiste der i frå kjende eg likevel at denne staden allereie hadde fått ein litt spesiell plass i meg.

This slideshow requires JavaScript.

Dag 5 – Fjelltur

Etter tre dagar med undervisning var det på tide å sjå litt av naturen i innlandet av Kina. I området rundt Changshu er det stort sett flatt med unntak av litt åsar medan landskapet i innlandet har prektige høge fjell – OG FRISK LUFT. Vi møtte alle dei 9 andre gruppene som reiste til samme provins som oss.

For meg som kjem frå Vestlandet og er vaksen opp med fjell rundt meg til ei kvar tid var det ingenting anna enn fantastisk å få gå i fjellet igjen. Her er eit biletedryss frå turen vår.

Dag 6 – Kultur

Den siste dagen på project week før vi vendte nasa heimatt til skulen tilbringte vi i Wuhan, ein by med 10,6 millionar innbyggjarar som er hovudstaden i Hubei provins. Her gjekk vi i ein veldig populær park med statuar, tempel og mykje historie. Vi gjekk også på ein kinesisk tradisjonell konsert der profesjonelle musikarar, songarar og dansarar framførte. Vidare reiste vi til eit museum med gjenstandar frå oldtida i Kina før vi reiste til eit kjøpesenter og åt middag og såg på alle tinga internatskuleelevar ikkje har råd til.

Eg sit no tilbake i Changshu igjen etter tallause inntrykk rikare, på turen fekk eg nye vener eg ikkje ein gong visste gjekk på same skule som meg og eg har lært enda meir om Kina. Ein ting eg i alle fall har lært er at ein skal ikkje dømme noko eller nokon før ein har gitt det ein real sjangse. I starten var dei fleste av oss ganske så skeptiske til heile dette opplegget, vi skjønte ikkje heilt kva forskjell vi kunne gjere med dette opplegget og ingen i gruppa kjente kvarandre. No, etter ei veke saman med denne gjengen, kunne eg ikkje ha bedt om ei betre gruppe. Vi jobba så himla bra i lag og vi har knytt band eg trur kjem til å vare ei stund fordi vi vart venna på ein utradisjonell måte. Til slutt vil eg berre sei at ting eg klaga på her på UWC (som “dårleg” kantinemat, lite privatliv og det at eg ikkje får drive dei fritidsaktvitetane eg helst føretrekk) blir små og uviktige når eg ser korleis andre internatskular i Kina er. Vi er så utruleg priviligerte sjølv om ikkje alt er perfekt.

-Malene

Kvardagsglimt

Vi bur i ulike blokker her på campus og det er 3-4 etasjar i kvar blokk. Kvar etasje kallar vi “house” og desse etasjane har namn som tyder “heim” eller “familie” på ulike språk. Etasjen eg bur i heiter Hogan (men eg veit ikke kva språk det er, men det er eit språk) og i dag feira vi bursdag til alle som er født i august, september og oktober. Dette blei feira med kake og etterkvart kakekrig.

Håpar alle har ein elles strålande dag!

再见!

Malene